Gallery

Είμαστε κοντά σε αυτό

 

ETom Papatolis

Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Ένας φορητός ο οποίος τότε κόστιζε 800.000 δρχ. Από τη Siemens. Ένας 286 με 20ΜΒ σκληρό δίσκο. Όχι δεν υπάρχει τυπογραφικό λάθος. Megabyte! Ένας υπολογιστής με οθόνη LCD (τι λες τώρα) με 2 χρώματα. Ναι. Μόνο δυο. Μπλέ και λευκό.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Γράφω κώδικα ο οποίος εκτελείται σε βιομηχανικό περιβάλλον.

Ένα καλό λογισμικό διαθέτει ρουτίνες ελέγχου. Συνήθως θεωρούμε δεδομένο ότι ο δίσκος, οι μνήμες, η βάσεις δεδομένων, οι συνδέσεις δικτύου λειτουργούν. Πάντα. Χμ, όχι, δεν λειτουργούν πάντα. Ιδίως αν σκεφτείτε ότι το λογισμικό εκτελείται (συνήθως υπηρεσίες) 24 ώρες, 365 μέρες το χρόνο. Εκατομμύρια πράξεις κάθε δευτερόλεπτο.

Οι ρουτίνες ελέγχου (ένα μικρό μέρος του συνολικού κώδικα) κάνουν ότι ακριβώς προδίδει η ονομασία τους. Ελέγχουν. Σε περίπτωση που κάποιο τμήμα του κώδικα για οποιονδήποτε λόγο σταματήσει να λειτουργεί, κάνει κάτι. Ίσως επανεκκίνηση μιας υπηρεσίας, γράφει σε αρχεία καταγραφής. Διάφορα. Με αυτόν τον τρόπο, το υπόλοιπο σύστημα δείχνει με ένα μαγικό τρόπο να συνεχίζει να λειτουργεί. Για πάντα.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι επίσης ένας υπολογιστής. Λειτουργεί με ρεύμα, εκτελεί λογισμικό. Το εγκεφαλογράφημα αποτυπώνει ακριβώς αυτό. Την ηλεκτρική λειτουργία.

Το εντυπωσιακό είναι ότι και ο εγκέφαλος διαθέτει επίσης ρουτίνες «επιβίωσης». Τμήματα λογισμικού που ακριβώς τον προστατεύουν από το να τρελαθεί. Κάποιοι προσπάθησαν να το βαφτίσουν με διάφορες ονομασίες. Δεν νομίζω ότι έχει σημασία.

Πιθανώς ακόμα και αν δεν είστε συνάδελφος έχετε παρατηρήσει τις ρουτίνες αυτές να λειτουργούν.

Ας δώσω ένα παράδειγμα. Συμβαίνει μια καταστροφή. Πρώτη λειτουργία. Η άρνηση «δεν μπορεί να μου συμβαίνει αυτό. Τι είναι αυτά που λες. Δεν είναι έτσι». Αυθυποβολή. Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί αμέσως το μηχανισμό του ψέματος. Κοροϊδεύει τον ίδιο του τον εαυτό. Όχι από κακία. Απλά για να συνεχίσει να λειτουργεί. Να μην τρελαθεί που λέμε στην καθομιλουμένη.

Θα έχετε παρατηρήσει επίσης κάποιον (που δεν μπορείτε να καταλάβετε) να προσπαθεί να σας πείσει ότι διαθέτει το καλύτερο αυτοκίνητο. Ας είναι Lada. Είναι γερό. Πιθανώς προσπαθεί να σας πείσει ότι η κωλόχοντρη στρίγκλα που έχει για σύντροφο είναι ότι το καλύτερο. Εσείς απορείτε.

Ζει μια τόσο έντονη μιζέρια που αντιδρά ο εγκέφαλος. Εκτελεί τις ρουτίνες προστασίας. Τον πείθει ότι ζει μια χαρά. Με το σαράβαλο αυτοκίνητο, το μπάζο, τη μίζερη δουλειά του. Τη ρουτίνα. Είναι όλοι οι εγκέφαλοι προγραμματισμένοι να λειτουργούν έτσι.

Το θέμα είναι κατά πόσο το ελέγχουμε. Διαθέτουμε και ρυθμίσεις BIOS (βασικές ρυθμίσεις).

Κάποιοι ελάχιστοι μπορούν και απενεργοποιούν τέτοιου είδους ρουτίνες.

Είναι ιδιαίτερα σκληρό να αντικρίζεις την πραγματικότητα κατάματα. Υπάρχει κίνδυνος να τρελαθείς. Θέλει τόλμη.

Κάτι τέτοιο πάθαμε και με τα μνημόνια. Ως μεσογειακός λαός είμαστε και αρκετά συναισθηματικότεροι. Πιο εκδηλωτικοί. Το συναίσθημα γνωρίζει πολύ καλά ο εγκέφαλος ότι είναι επικίνδυνες ρουτίνες.

Ο μηχανισμός σε εμάς λειτουργεί νωρίτερα φαντάζομαι απ ότι στους λεγόμενους «ψυχρούς» λαούς.

Έχουμε και στη φύση μας το παραμύθι.

Κυκλοφορεί ο κάθε ξεβράκωτος με άηφον και Μερσεντές για να παραμυθιάσει κάποια δύστυχη λυσσάρα. Δεν τολμά να πάει με το τζηνάκι για καφέ να της πει κατάμουτρα «αυτός είμαι, με θέλεις;». Η χαρά της ρουτίνας επιβίωσης. Μύθος. Μια παράλληλη πραγματικότητα.

Υπάρχει ένα πρόβλημα όμως. Όχι μόνο στον συλλογισμό αλλά και στην πραγματικότητα. Για μένα αποτελεί καθημερινότητα. Οι ρουτίνες αυτές έχουν σχεδιαστεί να μην καταρρέουν. Μερικές φορές τις τοποθετούμε και σε διαφορετικά μέρη του δικτύου σε περίπτωση που το μισό καταρρεύσει.

Ανθρώπινο εγκέφαλο έχουμε όλοι μας μόνο.. ένα!

Τι γίνεται λοιπόν όταν αυτές οι ρουτίνες προστασίας σταματήσουν να λειτουργούν; Τρέλα. Κατάρρευση. Παραλογισμός. Το καλό παιδί της γειτονιάς γίνεται δολοφόνος. Πιθανότατα, έχετε δει πλήθος τέτοιων δηλώσεων στα απογευματινά δελτία ειδήσεων.

Το σύστημα εφησυχάζει. Όλα τα βοοειδή στους καναπέδες. Οι ρουτίνες επιβίωσης στο φουλ. Βοηθά και η αποβλάκωση της τηλεόρασης. Συνειδητή επιλογή του εγκεφάλου και αυτή. Απλά δεν το ξέρουμε. Το μεγαλύτερο και πλέον πολύπλοκο τμήμα του εγκεφάλου δεν το ελέγχουμε.

Προσπαθήστε συνειδητά να ρυθμίσετε τις 3.000 ουσίες που έχετε στο σώμα σας. Κάθε δευτερόλεπτο. Όλες.

Εδώ τα κλειδιά μας δεν μπορούμε να βρούμε. Φανταστείτε την υπολογιστική ισχύ που διαθέτει το ασυνείδητο τμήμα του εγκεφάλου σας.

Ένα επίσης απίστευτο του ανθρώπινου εγκεφάλου. Κάτι που δεν συμβαίνει στους υπολογιστές. Στους υπολογιστές έχεις το λεγόμενο hardware (υλικό). Πάνω σε αυτό εκτελείς το λογισμικό. Η εκτέλεσή του δεν αλλάζει το hardware. Ο εγκέφαλος το κάνει!

Ναι ο τρόπος που σκεφτόμαστε αλλάζει με χρόνια ακόμα και τη δομή του εγκεφάλου. Κάποιος που κουνούσε το σημαιάκι του ΠΑΣΟΚ για 20 χρόνια είναι ΑΜΕΑ. Δεν μπορεί να σκεφτεί αλλιώς. Έχει αλλάξει δομή το hardware. Θέλει δεκαετίες να αλλάξει. Αν το κάνει ποτέ.

Πάμε πίσω στο πρόβλημα. Κατάρρευση των συστημάτων ελέγχου. Ήδη μεγάλο μέρος του πληθυσμού πάσχει από κατάθλιψη. Επίσης μέρος του μηχανισμού. Γινόμαστε πιο αργοί. Λιγότερα εξωτερικά ερεθίσματα. Κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Ένας μηχανισμός προστασίας. Στο πρώτο του στάδιο.

Έχω βιώσει πολλές φορές στιγμές στις οποίες οποιοδήποτε σύστημα έχω σχεδιάσει να καταρρέει ταυτόχρονα. Οποιοσδήποτε μηχανισμός, όσο έξυπνα και αν είχε σχεδιαστεί να γίνεται φύλλο και φτερό. Πανάκριβοι υπολογιστές. Νεφελώματα υπολογιστών. Τέλεια ρυθμισμένα. Στάχτη και μπούρμπερη.

Είμαστε κοντά σε αυτό.

Tom Papatolis

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s