Εμείς οι λίγοι, οι ακραίοι…

Ξεχασμένος κι ατίθασος

…που δεν ξέρουμε πώς να σταθούμε μπροστά στον κόσμο και κοκκινίζουμε συχνότερα από ντροπή παρά από μίσος. Είμαστε, ασφαλώς, εκείνοι οι «δίχως χιούμορ», «ακοινώνητοι» κι «αχάριστοι» υπάλληλοι που δε συμμετέχουν στην πρωτοχρονιάτικη πίτα της Εταιρίας. Η μεγάλη μαρμελάδα των ανθρώπων της πόλης μάς χλευάζει ως κοινωνούς της μονοτονίας —η συνομοταξία όσων ζουν τις Κυριακές τους χωρίς εκκλησία ή γήπεδο, πίνοντας σε λάθος ώρα και κλίμα υπερτιμολογημένο κρασί. Ναι, εκείνοι που φορώντας ένα φτηνό πουκάμισο απαντούν όλο συγκατάβαση στους Πελάτες, είμαστε εμείς! Διορθώνοντας αόρατα τα λάθη του αφεντικού μας, μισούμε την αταξία, όντας καταδικασμένοι να τη σπείρουμε. Σε εμάς, τους αποκλεισμένους των μίτινγκς του χι-λέβελ μάνατζμεντ, τα μαλλιά μας σκορπίζουν συχνότερα και γίνονται όλο πιο λαδερά, έτσι όπως γλιστράνε τα λεπτά «απασχόλησης» στο σι-αρ-εμ. Λωτοφάγοι στη χώρα του ανοίκειου, προσευχόμαστε στη λησμονιά ως ιδεολογία: «να αγαπάμε τους άλλους για ό,τι είναι και όχι για ό,τι θέλουμε να τους κάνουμε».

ΠΕΣ ΜΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΑΓΝΩΣΤΕ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΕΞΟΡΙΣΤΕ ΠΟΙΗΤΗ
ΣΙΧΑΜΕΝΕ ΠΛΑΝΗΤΑ
ΗΡΘΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΩΡΑ

Δείτε την αρχική δημοσίευση 13 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s