αποκρυπτογραφώντας τον τίτλο

Οξύ

Ήξερα ότι γράφει καλά, από τότε που διάβαζα τον Καθρέφτη της Αλίκης (σε μια άλλη ζωή, σε μια άλλη εποχή). Μου είχε πει εδώ και μήνες ότι σκοπεύει να γράψει ένα νουάρ και έκτοτε περίμενα με αγωνία να το διαβάσω. Και επιτέλους τα κατάφερα.

βααλ στην αυλή, στο χωριό, λίγο πριν τη βροχή

Ο βα.αλ. (πάντα συνειδητά με μικρά, ποτέ με κεφαλαία) έχει βγάλει λίγη από τη μαυρίλα της Αθήνας σε αυτό το βιβλίο. Ακόμα και για όσους δεν είμαστε κάτοικοι αυτής της πόλης, οι περιγραφές τόσο της πόλης όσο και των ανθρώπων της, είναι εξαιρετικές.

Κυρίως όμως βγάζει τα σώψυχά του ως άνθρωπος της εργασίας. Οι περιγραφές στο Ένα Δέκατο του Οκτώ μου έφεραν στο μυαλό κάθε καριόλη για τον οποίο έχω εργαστεί ή με τον οποίο έχω συνεργαστεί. Εξιστορεί όλη την πηχτή σαπίλα που κυκλοφορεί δίπλα μας, που ενίοτε την αγγίζουμε – δυστυχώς – και μετά πρέπει να περάσουν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 157 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s