Η ευτυχισμένη γάτα – Αζιζ Νεσίν

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Η ευτυχισμένη γάτα – Αζιζ Νεσίν

Χτες ήμασταν στα εγκαίνια έκθεσης κεραμικής μιας πολύ γνωστής γλύπτριας. Είχαν μαζευτεί εκεί πολλοί ξακουστοί διανοούμενοι και η συζήτηση είχε ανάψει πάνω σε διάφορα θέματα. Παίρνει τον λόγο μια πολύ γνωστή καλλιτέχνιδα και λέει:
– Παιδιά χτές είδα ένα όνειρο.
– Τι ρωτάει ένας ποιητής:
– Ήταν τρομαχτικό το όνειρο;
– Δεν ξέρω, είπε, μήπως είναι εδώ κανένας ονειροκρίτης; Άρχισε να διηγείται το όνειρο της:
– Ήταν λέει μέγα πλήθος… οι άνθρωποι πήγαιναν στις δουλειές τους. Κόσμος πολύς κυκλοφορούσε. Ήταν ένας κεντρικός δρόμος. Ήμουνα και εγώ εκεί πήγαινα κάπου. Ξαφνικά φώναξε κάποιος από το πλήθος: « Εγώωω!…».
Όλοι γύρισαν προς το μέρος της φωνής. Ο άνθρωπος που φώναξε «Εγώ» πρόσταξε:
«Και τώρα, όλοι να μείνουν εκεί που βρίσκονται!..» Κανείς μας δεν κουνήθηκε.
Ένας γλύπτης που άκουε το όνειρο, ρώτησε:
– Γιατί σταθήκατε;
– Που να ξέρω, να, σταθήκαμε ! … Σταμάτησαν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.152 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s