Ο Τζίμης Πανούσης χωρίς φρένα, στην Ελλάδα των δογματικών

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Ο Τζίμης Πανούσης χωρίς φρένα, στην Ελλάδα των δογματικών

Η αγάπη μας προς τους νεκρούς που δεν μιλάνε, ο «προκλητικός» Τζίμης Πανούσης και η σάτιρα, που είναι απολαυστική, μόνο αν δεν στρέφεται εναντίον μας

Οι νεοέλληνες, έχουμε πολύ καλή σχέση με τους νεκρούς μας. Δεν είναι όμως μόνο η παράδοση που μας το επιβάλλει, ο πολιτισμός μας και οι συνήθειες των δοξασμένων μας προγόνων, αλλά και ένα βασικό χαρακτηριστικό των νεκρών. Δεν μιλάνε. Επομένως δεν μπορούν να διαφωνήσουν μαζί μας.
Με τους ζωντανούς όμως έχουμε προβλήματα. Οι ζωντανοί μιλάνε και εφόσον μιλάνε, υπάρχει η πιθανότητα να διαφωνήσουν μαζί μας. Στην Ελλάδα, αυτό είναι «αμάρτημα». Πρέπει ο άλλος να συμφωνεί με τον ομιλητή, αλλιώς τα κίνητρά του είναι σάπια και ο ίδιος κάτι ή κάποιον εξυπηρετεί.

Όταν διαφωνήσει, 9 στις 10 περιπτώσεις είναι ηλίθιος, πουλημένος, βολεμένος ή απλά δεν μπορεί να κατανοήσει το μεγαλείο της…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 938 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s